อยากต่อว่าที่ให้เราพบเจอ

แต่ไม่ยอมจับเราคู่กัน

ฟ้าดินจงใจแกล้งเรา ..เธอว่าหรือเปล่า

ทำไมนะต้องห้ามรักกัน

ความเหมาะสมน่ะหรือที่ยืนยาวถึงในใจมันค้าน

สุดท้ายต้องยอมจำนน

*ก่อนถนนของเราแยกนั้น

ก่อนความฝันของเราสิ้นลง

แค่อยากพบกับเธอสักหนสบตาอีกครั้ง

**แค่ให้ฉันได้บอกเธอซักคำ

พูดในวันที่จำต้องจาก

อยากให้รู้ว่ารักเธอมาก ..และจะรักรักตลอดไป

เกิดชาตินี้แค่ได้พบเจอ ..เกิดชาติหน้าค่อยฝันกันใหม่

วันนี้ใจสลาย ..ยอมจำนนให้ฟ้าดินแยกเราไกลกัน

พอใจแล้วใช่ไหมฟ้าดิน ..ที่ได้เห็นว่าคนต้อยต่ำ

มันต้องเจ็บต้องช้ำ ..ต้องน้ำตาตก

โลกใบนี้มีคนมากมาย ..ทำไมต้องเป็นเราสองคน

ยอมจำนนให้แล้วหวังว่าคงพอใจ..